Ontwaakte
Datum: 15-3-2011
Auteur: nakhon
Quote
Boeddha is in wezen geen naam maar een toestand. Boedha zijn betekent permanent ontwaakt zijn. Wij zijn niet voortdurend ontwaakt, dus zijn wij geen Boeddhas. Wij zijn echter wel in potentie Boeddhas aangezien we alles hebben om het mogelijk te maken om op een gegeven moment in de toekomst een Boeddha, een ontwaakte te zijn.

2-9-2007  Assie_Zen
mee eens - Quote
Ik geloof dat het waar is. We zijn allen Boeddhas! Ik geloof hierin omdat ik blij en dankbaar ben dat ik verder kan komen met hulp van anderen, en dat ik misschien anderen weer kan helpen om verder te komen.
Situaties waarin ik continue vastloop, zeggen mij dat ik de dingen anders zou moeten aanpakken, of iets moet verwerken en accepteren of loslaten. Dat is een proces, en gaat niet zo vanzelf als het hier staat.
Mijn overtuiging is, dat als we daawerkelijk iets geleerd hebben, betekent dit dat er iets verandert in onszelf. Dit heeft tot logisch gevolg dat ons handelen en/of onze zienswijze verandert, wat to logisch gevolg heeft dat de dingen om ons heen ook veranderen.
Dit kan vervolgens weer leiden tot verwarring, omdat de dingenanders worden ervaren.
Ik heb deze ervaring ook gehad, het verschil is alleen nu dat ik een bepaalde rust heb, ook al is die verwarring wel aanwezig.
Voorheen wilde ik nog wel snel in paniek raken, en gingen mijn gedachten met me op de loop. Wat ik niet wil beweren, is dat dit niet meer zal gebeuren! Dat weet je maar nooit!
Waar ik wel naar wil streven, is zorgen dat de rust, of het weten blijft, opdat de momentenwaarop het er is, het tevens invloed heeft op alles om mij heen.
Het is in ieder geval iets, waarvan je weet dat iedereen dit wil bereiken: we zijn allemaal onderweg, en dat maakt ons allemaal Boeddha! De reis is het doel, weet je nog?

reactie niet geplaatst???
Datum: 2-9-2007
Auteur: Assie_Zen
Quote
Ik heb gereageerd op dit onderwerp, maar het wordt maar niet geplaatst. Hoe kan dat nou?

13-8-2007  Django Vaal
We zijn allen... - Quote
Dit is een van de loze kreten in het Boeddhisme. We zijn allen Mara, we hebben allen de Maranatuur. We moeten het nog slechts tot ontwikkeling laten komen...

Onzin natuurlijk, en we kunnen niet eens een Boeddha worden, aangezien een Boeddha een Arahat is zonder dat hij/zij hulp heeft gekregen.

(on)eens
Datum: 6-7-2007
Auteur: dhammaholic
Quote
Het antwoord is suggestief: niet van baan veranderen uit angst. Tevens vind ik het een pleidooi van de Cybermonnik hoe hij zijn leven succesvol (middels meditatie) vorm geeft en zijn acties rechtvaardigt. Eigenlijk staat er: "leef zoals mij oh slapende wezens! Begin met meditatie en je zult ook bevrijdt raken. Als je zo goed bent als ik ben ten minste..."
Eigenlijk loopt het al stuk op de affirmatie omdat we Boeddhas zijn....

De vraag is meer: heeft een Boeddha, immers bevrijd van hebzucht, haat en desillusie, nog wel ambities? Of zit hij/zij als een kasplantje te genieten van stilte en niets, af en toe glimlachend de wereld inkijkend hoe verstrikt de argeloze, slapende wereldbevolking raakt in hun gedachtewereld, ideeën, overtuigingen hoe de ander is hoe ze zelf zijn, kortom een vertroebelde kijk en levende in wereld die een creatie is van hun eigen fantasie en niet eens lijkt op de ultieme realiteit?

Ook dat is een utopie. Een ideaalbeeld van een Boeddha. Definieer wat een Boeddha is, benoem wie het zijn, roep jezelf uit tot Boeddha (doe ns gek) en daar ga je al... Wederom een aaneenschakeling van gedachten die je onderscheidende geest voeden (ik ben Boeddha, dus ik ben beter dan hij/zij is, geen Boeddha maar Christen of Moslim, blh)...
Maar zelfs dat (conceptuele proliferatie) is niet slecht, of goed. Ambities hebben is niet slecht noch goed. Ook al is het in grote mate bepaald door maatschappelijke en sociale conditionering. Ontevreden zijn is ook een drijfveer tot ontwikkeling, verbetering. Het is ook wat je mens maakt. Ontken niet wat je bent. Jezelf wijsmaken dat je niet hebzuchtig bent en als je het toch blijkt te zijn daar schuldig over voelen, gaat niet helpen. Wat wel helpt is een laag kharmisch bestaan te leiden, dus weinig verstoring veroorzaken in de natuurlijke gang van de dingen. Het 8voudige pad is een stuk gereedschap daar voor. Dan maakt het niet uit wat je doet; wat je nog te leren hebt kruist je pad. Net zo vaak tot je het begrijpt. Alles leert je. Herken je meesters.
Wat ambities betreft; gebruik ze, bewust en met de juiste intenties, geef ze op vorm op virtuoze wijze, nut je persoonlijke kwaliteiten uit. Maar maak van het resultaat niet meer dan wat het is. Houdt balans tussen wat je nodig hebt voor jezelf en wat je kan geven aan je omgeving, zowel in materiële zin als in de vorm van liefhebben zonder voorwaarden. Speel met vrijgevigheid, niet delen wat je kan missen maar wat je wilt voor jezelf.
Ambities zijn heel erg mooi, maar ze zijn een ideaal, niet meer dan dat. Zelfs bij het bereiken van een ideaal, het waarmaken van een ambitie, is de bevrediging van tijdelijke aard. Dat is je natuur. De mens is niet voor niets sterk gevolueerd sinds de 1e celdeling. Als een Boeddha zijn je ideaal is, dan is teleurstelling een garantie. Tenzij je erg gelukkig wordt van de illusie een Boeddha te zijn. Dit omdat de bevrijding ligt gesloten in het moment en niet in het worden van iets of iemand. En het moment is al verdwenen als je eraan probeert te denken. Meditatie dan. Meer meditatie zodat je jezelf kan trainen een Buddha te worden, hoe moeilijk het ook lijkt. Is dat de oplossing? De ultieme waarheid is niet voor niets iets voor een ieder om zelf te ontdekken. Het kan niet worden uitgelegd, alleen naar worden verwezen. Meer lezen, meer weten, over Boeddhisme, jezelf of de wereld om je heen, is dan ook erg beperkt omdat je geest beperkt is.