WINTER FLOWER
Kung Fu master returns to her home countryBroadcast date: Sunday 10-1-2010 13.00 - 14:00 ned. 2
Repeat: Saterday 16-1-2010 09:20 - 10:20 ned. 2
Watch the broadcast
Commissioned by a well-known publisher to write her autobiography, Li
Rong Mei (Winter Flower) leaves her Swiss home and her schools of Wushu
and heads for China, her native homeland, seeking the landmarks of her
former existence.
Born into a family that greatly suffered under the Maoist regime, as a young
girl she was made to sing for the party propaganda. Her exceptional drive
and athletic skills, however, first won her a place at the prestigious
Shanghai School of Physical Education, then with the Chinese National
Wushu team. Hundreds of millions young Chinese athletes compete for
those positions, admission being subject to the fiercest selection procedures
and discipline. Li Rong Mei’s homecoming and diary-keeping bring her
back to her roots, to the heart of her culture, and disclose the philosophical
foundations of her discipline.
Travelling across four of the Great Continent’s regions, she visits her surviving
family, her elderly Taoist teachers, her former team members, the sets
of many a famous martial arts film, and the watchful and omnipresent
Communist Party officials. In this setting of extraordinary transformation,
the personal and professional events in the life of the Winter Flower help
highlight the fundamental aspects of the country’s culture and history as
they have evolved over the past forty years.
Reacties
|
|
10-1-2010 Jan Edens
hard of zacht - Quote
Ik denk wel dat zachte meesters stinkende wonden maken en dat harde meesters de leerling het maximum uit zich zelf laten halen.In het Boeddhisme kwam ik voornamelijk zachtheid tegen (o.a.bij Thich Nhat Hanh). Zou het nu met diverse crises nodig zijn om ook over die hardere kanten na te denken?
|
10-1-2010 Gerard Slooven
Boeddhistische aspecten? - Quote
Hoewel ik geboeid naar deze mooie uitzending heb gekeken, overviel me toch het gevoel dat ik de laatste maanden vaker heb met uitzendingen van de BOS, namelijk het ontbreken van een duidelijke connectie met Boeddhistisch gedachtengoed. Natuurlijk, als je wilt haal je hier en daar wel wat spirituele algemeenheden uit de beelden naar boven, maar die vind ik net zo goed terug in, zeg, en uitzending van Nova over werken in de thuiszorg. Als enig verschil blijft dan over dat deze uitzending een blik geeft in een Oosterse cultuur. Ik heb begrip voor het feit dat de BOS probeert om vele aspecten van Boeddhisme in hun uitzendingen te tonen, in alle vormen waarin het zich toont in de samenleving. Persoonlijk lukt het me als Boeddhist in Nederland alleen te weinig om uit uitzendingen als deze herkenning of inspiratie voor mijn eigen beoefening te halen, en dat is toch wel de belangrijkste reden waarom ik lid ben geworden van de BOS en met regelmaat naar de uitzendingen kijk. Ik ben benieuwd naar de mening van andere kijkers hierin.
|
10-1-2010 Hans Gijsen
Slaan? Boeddhisme? - Quote
Li Rong Mei concludeert na een vrij uitgebreide dialoog met ouders dat het slaan van kinderen een andere vorm van liefde is. Zijn dat authentieke oosterse wijsheden/praktijken waar we als boeddhisten iets mee kunnen/moeten?
De documentaire is vooral een aaneenschakeling van mooie plaatjes. Het schetst een romantisch beeld van Tai Chi, Kong Fu en Wushu, afgezien van het slaan van kinderen dan, maar goed dat is alleen maar liefdevol bedoeld!?
Ik mis de diepgang, zowel wat betreft het hoofdonderwerp, maar met name wat betreft de verbinding met het boeddhisme.
Blijkbaar is boeddhisme niet meer de ‘core-business’ van de BOS/Bodhitv. Zo kunnen we op de website van Bodhtv lezen dat de redacteuren gezocht worden : “Heb je affiniteit met het boeddhisme of hou je je bezig met spiritualiteit en persoonlijke ontwikkeling?” Je bezig houden met spiritualiteit en persoonlijke ontwikkeling is blijkbaar voldoende. En dat is een zeer breed terrein. Misschien moet de BOS eens nadenken over naamswijziging: Spirituele Omroep Stichting (SOS), dat is in ieder geval veel meer overeenkomstig de weg die al geruime tijd ingeslagen wordt. Wel zo eerlijk lijkt me.
|
10-1-2010 Joop Romeijn
Hard of zacht (2) - Quote
Jan, over hardere kanten nadenken kan nooit kwaad, maar hardere kanten waarvan ? Zoals Gerard en Hans al aangaven, heeft deze documentaire (helaas: zoals vele van de BOS) niets met enige vorm van boeddhisme te maken. Sommige vormen van boeddhisme zijn hard, d.w.z. moedigen streng zijn voor jezelf aan (maar niet te sterk, de Boeddha was voor de middenweg) Thich Nhat Hanh benadrukt voornamelijk de zachtheid, maar vooral de zachtheid naar anderen toe, dat lijkt me prima. Wel is het opvallend dat Thich één van de kenmerken van het bestaan in zn teksten (bijna) nooit noemt, namelijk het bestaan van dukkha (lijden) Kwam er maar eens een televisie-program van de BOS waarin over dit soort thema s van gedachten wordt gewisseld.
Joop
|
11-1-2010 Xin Wu
prachtige docu! - Quote
ik vond het een prachtige documentaire. er zaten ook ontroerende stukken in en over het algemeen vond het een goede documentaire. ik ben zelf beoefenaar van Taiji Quan zowel als Shaolin Kungfu dus misschien dat ik er anders tegenaan kijk, maar ik ben ook Boeddhist en zie dat niet iedereen het Boeddhisme terug vind in deze documentaire.
zoals we weten ligt de oorsprong van het Boeddhisme in het Oosten en ik denk dat als we het Boeddhisme goed willen begrijpen, we ook een bepaalde graad van begrip moeten hebben over de culturen en omgevingen die hier aanwezig zijn... en ook in dacht opzicht vond ik het een mooie documentaire omdat het goed weergeeft hoe er in China getraint word, de discipline die het vereist en het strenge regime waarin veel Chinezen opgroeien.
|
16-1-2010 Iris
serie muziek - Quote
Hallo, Gerne informatie over hoe ik aan de muziek kan komen van de serie. Wie is de zangeres ? Is het eventueel Cui ping Shan ? of alleen Cui shan. Hoe kom ik aan deze muziek ? Vriendelijke groeten,
|
1-2-2010 jasja
naam muzikant - Quote
muzikant is Giagni-Rizzuto. voor info kunt u mailen naar riccardo.giagni@tin.it
|